Dulantziko Mitxoleta Libertarioak irratsaioa martxan!!!

Hementxe gabiltza, aspaldiko partez, gune honetan gauzak eguneratzen... Eta ez da izan egonean genbiltzalako, ez. Gure ikerketa taldea eratzen ari gara, liburuak argitaratzen (paperean, bai!) eta etxez aldatzen. Ekainean hasi ginen Dulantzin bizitzen, eta ideia bat aspalditik generabilen buruan, irrati libre bat sortzea online, azken hilabete hauetan ezagututako jendearekin batera, eta oraindik ezagutuko ditugunekin ere eraikitzeko asmotan.

Dagoeneko sortuta dugu Alegría Libertaria irratia, Alegría-Dulantzi izena baliatuz. Gure ustez, borrokan ere, alaitasuna funtsezkoa da, bestela bizitza badoakigu eta ez diogu ikuspegi judu-kristauari heldu nahi: "Sufri dezagun orain, gozatuko dugu heriotza datorkigunean, Paradisuan". Aukeran, eta ateak izanik gehiago, nahiago dugu eguneroko bizitzako autogestio kolektiborantz alaitasunez jotzea.

Irrati honen testuinguruan, euskarazko irratsaioa sortu dugu: Dulantziko Mitxoleta Libertarioak. Zergatik mitxoletak? Hemengo lur-eremuetan ibilita ez da beharrezkoa izango galderari erantzutea; mitxoletak, bai loreak eta bai pinpilinpauxak, ugariak dira eta libre bizi dira. Bai mitxoleta basaloreak eta bai mitxoleta-tximeletak libre izateko jaioak dira... Baina hobe da lehen saioa entzutea, bertan azaltzen dira hainbat gai: agroekologia, anarkobeganismoa, bizimodu osasuntsua, oinez ibiltzea bizimodu gisa...

Kontzeptuak ehuntzen eta konplexutzen (2007-2015)

*sarrera honen aurrekoak:
Ilusionismo soziala. Zezelka (1995-2007)
Ilusionismo soziala. Kontzeptuak/egiteak/sentitzeak finkatzen (2008-2012)

El Palomo esperientziaren ondoren (2005-2007), topatzen joan ginen eta dimentsio berriak zabaltzen, esperientziak ehunduz, 1995etik generakartzan hondar teorikoez inpregnatuta baitzeuden esperientzia horiek, eta aldi berean berrelaborazio kontzeptual berriez ere bai, esperientzien zabaltasunari esker.

Hala, hiru funtsezko kontzeptu topatu genituen: kultura herrikoiak, eguneroko bizitzaren autogestioa eta jabegabetzea.

CULTURAS POPULARES from unilco on Vimeo.

Una mijita mas de desempoderamiento from ILUSIONISMO SOCIAL on Vimeo.

Hori guztia nazioarteko jardunaldien hazia izan zen, lehenik Autogestioaren Nazioarteko Jardunaldiak, Andaluzian (Sevilla eta Granada), Mexikon (Jiutepec eta Morelia), Katalunian (El Vendrell), Brasilen (Pernambuco) eta Kolonbian (Cali) egin zirenak, lekuan lekuko proposamenetan oinarritutako jarduerak garatuta, eta uneotan iristen ari diren Jabegabetzearen Nazioarteko I Jardunaldiak, zeinetan espero dugun jendea batzen joatea hemendik 2015eko uda bitartean.

**Artikulu hau Javier Encinak Ilusionismo Sozialaren blogean argitaratutako sarrera honen itzulpena da
http://ilusionismosocial.blogspot.com.es/2015/02/tejiendo-y-complejizando-conceptos-2007.html

Ilusionismo soziala. Kontzeptuak/egiteak/sentitzeak finkatzen (2008-2012)

*sarrera honen aurrekoa:
Ilusionismo soziala. Zezelka (1995-2007)

El Palomo esperientziaren ostean (Palomares del Río, Sevilla; 2005-2007), hausnarketa tarte bat zabaldu genuen, Olivareseko esperientzian (2009-2010) sartu zena praktikan http://ilusionismosocial.org/mod/resource/view.php?id=180 baita gure auzoko 15Mean ere: Jacaranda norte (Sevilla hiriaren iparraldean) http://ilusionismosocial.org/mod/resource/view.php?id=597, eta horrekin batera, Texcaleko esperientzian (Mexiko, 2009-?), kasu honetan truke zibernetikoa eta aurrez aurrekoa tarteratuz... Aberastasun honek, praktikatik pentsatu eta egite eta sentitzeak praktika berrietan sartuz, ekoizpen teorikoetan oso aberatsa izan zen garai batera eraman gintuen.

Metodologiarik gabe eraikitzearen beharretik abiatuta (aprioririk gabe lan egin nahi baitugu, ikertzaileek markatutako biderik gabe), konturatu ginen gehienez ere nola hasi jakin genezakeena, hasiera nolakoa izango zen, eta horretaz hausnartzen jarri ginen http://ilusionismosocial.org/mod/resource/view.php?id=161, baina gauzak esperientzietan eginez ikusi genuenez geure burua, konturatu ginen metodologiarik gabe lan egiten genuenez, gauza gehiago atzeman behar genituela, erneago ibili behar genuela, ez genuela nahikoa 5 zentzumenekin... eta zentzumen gehiago azaleratzen hasi ginen.



SENTIDOS E IMAGINARIOS EN EL ILUSIONISMO SOCIAL from unilco on Vimeo.

Konturatu ginen teknikak eta tresnak bizikidetzakoak izan behar zutela, jendearekin eta jendearengandik sortuak, eguneroko bizitzaren autogestio prozesuetan bereganatzeko modukoak http://ilusionismosocial.org/mod/folder/view.php?id=174

Hori dena izan zen gaur egun Ilusionismo Soziala deritzoguna konfiguratzen joan zena.


**Artikulu hau Javier Encinak Ilusionismo Sozialaren blogean argitaratutako sarrera honen itzulpena da:
http://ilusionismosocial.blogspot.com.es/2015/02/el-ilusionismo-social-asentando.html

Ilusionismo soziala. Zezelka (1995-2007)

Ilusionismo soziala!!!!, gauza hauek 1995ean hasi ginen pentsatzen/sentitzen/egiten, Pedreran lanean hasi ginenean, honi gehitu zitzaizkion Las Cabezas de San Juan-en sortu ziren hausnarketak bertan lanean ari ginelarik (1999-2003) eta Pablo de Olavide Unibertsitatean 6 urtez eman genuen espezialista ikastaroan landutakoa (1999-2005); horrek guztiak halako hazitegi sozialen salda bat sortzen hasi zen 2005ean UNILCO eratzera eraman gintuena El Palomo esperientzian lanean hasi ginenean (Palomares del Ríoko HAPO/PGOU Hiri-Antolamenduko Plan Orokorra eta Plan Estrategikoa, 2005eko urrian). Orduan hasi zen eratzen ilusionismo soziala deitu geniona, eta hala elkartu ginen 2007an UNILCO-espacio nómada eratu genuenok: Marta, Dani, Juanlu, Mª Angeles, Alejandra, Mariana, Rosa, Bego eta bederatziok, geroxeago Eva eta Alegría, ondoren Carmen eta Juan.

Pauso hori emateko, eztabaida ireki bat izan genuen bi gai hauen inguruan:

• Deialdi bidezko partaidetza lanaren gune izatetik eguneroko bizitzako denbora eta espazioetan pentsatu/sentitu/ekitera.
• Praxikarekin segitzea (teoria eta praktikaren arteko lotura), pentsatu/sentitu/ekin ezin direla banandu ulertuta.

Horrek guztiak posible denaren segurtasunetik ezinezkoaren itxaropenera pasarazi gintuen, eta horretarako ilusionismo sozialaren keinuak sortu beharra zegoen. Bizipen hauek bultzatu gintuzten metodologiaren kontzeptua alde batera uztera, zurrunegia eta aprioristikoa baita, eta egiteko moduetara jotzera (IAP Ikerketa-ekintza partehartzailea metodologia jakinduria gisa onartuta); hala, IAPtik Ilusionismo Sozialera pasatu ginen, etengabe aldatzen ari dena, etengabe erronka berriak planteatzen dizkiguna, eta erronka horiek soilik aurrera egitearren ebatz ditzakegu (ez dago behin betiko / denetarako soluziorik); beste pauso bat, beste erronka bat... Orain dena aberatsagoa da Mexikon eta Euskal Herrian egiten gabiltzan praxiketan. Urteek ez digute ilusioa mugatu eta harreman, esperientzia, eraikitze teoriko gehiago ekarri dizkigu hobeto lan egiten laguntzen digutenak...


Hementxe uzten dizuet gai honi buruz egin genuen lehen bideoa eta Linareseko jendeak egin zuen bideo-aurkezpena (mila esker berriz ere).



Ilusionismo Social from unilco on Vimeo.

*Artikulu hau Javier Encinak Ilusionismo Sozialaren blogean argitaratutako sarrera honen itzulpena da: http://ilusionismosocial.blogspot.com.es/2015/02/el-ilusionismo-social-balbuceando-1995.html